A fachada do Pazo do Allo constitúe un valor arquitectónico de primeira orde. O seu deseño continúa o proxecto iniciado coa Torre Viexa, de estilo isabelino, posiblemente realizada por canteiros da Escola de Egás, arquitectos que construíron tamén o Hospital Real de Santiago de Compostela, hoxe reconvertido en Parador dos Reis Católicos. Comunmente chamado Hostal dos Reis Católicos e situado na praza do Obradoiro de Santiago, presenta unha fachada renacentista que é probable servira de modelo para a primeira das Torres do Allo. Gómez de Riobóo, impulsou a construción da Torre Sur e a ampliación da antiga ‘casa forte’ ao corpo central que hoxe coñecemos. Casou en 1644 con María das Seixas e Losada, importante e nobre señora da Casa de Cabana, irmá do Arcebispo de Santiago de Compostela, Francisco das Seixas e Lousada.

Podemos considerar a fachada do pazo do Allo como renacentista, aínda que representa en si mesma un crisol de estilos de importante valor artístico e histórico. A vontade de renovación arquitectónica da Escola de Egás, influenciada pola escola italiana, lévaos a asumir postulados renacentistas buscando a orde e proporcións clásicas e deixando atrás as tendencias do tardo-gótico. Non obstante, na fachada do Allo mantéñense elementos decorativos que se poden encadrar dentro do gótico flamínxero, formando un proxecto que se inscribe no estilo isabelino. A fronte do edificio presenta semellanza máis que salientables co antigo Hospital Real. A máis de estar o seu beirado colmado de gárgolas de desaugue que cumpren a súa función e confiren maxestuosidade ao conxunto, atopamos elementos barrocos coma o balcón da torre sur, da mesma etapa, presidido polo escudo de armas da familia.

A parte central das Torres do Allo, ademais de dar cabida aos usos e actividades da ampliada familia dos Riobóo e Seixas, pretende ser un nexo de unión entre o pasado e presente da liñaxe representado pola Torre Viexa e a Torre Nueba respectivamente. Unha composición arquitectónica sobria e elegante que produce un impacto estético no visitante que se achega pola carballeira de entrada. Unha visión que non debe ser moi distinta da que tiñan as xentes do século XVI para as que as Torres do Allo representaban poder, nobreza, e o referente artístico, político e moral da comarca.